ปี 46
ปี 46 จากการนั่งทางในแล้วถ้าจำไม่ผิดแชมป์จะเป็นสีเหลืองนะครับ ด้วยคอนเซ็ปต์ที่ขึ้นคัตเอาท์ตัวโตๆ ว่า "เหลืองอ๋อย" เป็นปีที่สร้างตำนานอีกครั้งให้กับตึก 1 และตำนานของ "ตี๋ซ่าส์สามย่าน" (เด็กๆ รุ่นนี้จะรู้จักกันอยู่รึเปล่าก็ไม่รู้)
พี่ canon หนึ่งในรูปข้างบนนี้ ได้เสริมว่า ไอเดียเหลืองอ๋อย ประเด็นแรกเริ่มอยู่ที่ เรามีงบสำหรับคัตเอาท์แค่ 5000 บาท พอหักค่าไม้ ค่านู่นค่านี่ ฯลฯ เอาเป็นว่ามันพอซื้อสีแค่สองสีเท่านั้น มีแค่สองสีจะให้ไปวาดรูปก็ใช่ที่ ทำไปทำมาเลยมาลงตัวที่ป้าย "เหลืองอ๋อย" อันได้แรงบันดาลใจมาจากแบบฟอนท์ที่จะใช้สกรีนเสื้อเชียร์
(ตอนแรกเสื้อเชียร์ปีนั้นจะสกรีนคำว่า "เหลืองอ๋อย" ด้วยเช่นกัน แต่ประธานตึกสั่งห้าม เพราะจะเป็นการล้อชื่อพระมารดาท่านประธานแก 55555) ในช่วงแรกของวันจริง คัตเอาท์ "เหลืองอ๋อย" จะยังไม่ปรากฏให้เห็น จะเห็นแต่ผ้าดิบที่คลุมอยู่ เขียนข้อความว่า "ไหนอ่ะเหลือง??" สีดำๆ คนในสนามที่ไม่เห็นตอนขึ้นคัตเอาท์คืนวันนั้น (ประธานตึกดูฤกษ์เองทีเดียว) ก็จะงงกันไป แต่พอพาเหรดสีเหลืองเข้าสนาม เราก็โยนผ้าดิบทิ้ง แล้วเหลืองอ๋อยก็ออกมาเด่นอยู่กลางสนาม
อีกหนึ่งสีที่เป็นรสชาติของปีนั้นคือ สีม่วง ที่มีปัญหาวันก่อนวันปิด (ซึ่งเป็นวันที่เด็กๆ อยู่ทำงานดึกที่โรงเรียน) ระบบกลไกที่ทำให้บรรดาสิงสาราสัตว์ใน Circus นั้นเกิดมีปัญหา โซ่พันกัน ทำและทำให้คัตเอาท์ของสีม่วงปีนั้น ต้องแก้ไขเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด ท่านกลางน้ำตาของห้องที่คัตเอาท์ปีนั้น (ศิลป์-คำนวณ 65) ถ้าใครไปเปิดดูรูปเก่าๆ ก็จะเห็นว่าเป็นโครงไม้ไผ่แล้วก็มีกระดาษสีๆ แปะไว้เท่านั้นเอง เป็นที่น่าเสียใจมาก
อ้อ! อีกอย่างถือว่าปีนี้เป็นปีสุดท้ายที่ใช้การทำ "ไฮไลต์" อย่างเป็นทางการ หลังจากปีนี้มาจะใช้วิธีเป็น "โชว์เชียร์" แทน ความแตกต่างระหว่าง "ไฮไลต์" กับ "โชว์เชียร์" คือ ไฮไลต์จะใช้วิธีเปิด Sound ประกอบมากกว่าการใช้แสตนด์ร้องเพลงต่างๆ เหมือนโชว์เชียร์ในปัจจุบัน และใช้ทรัพยากรบุคคลในสนามมากมาย
สิ่งที่พูดขึ้นมาแล้วทำให้นึกถึงกีฬาสีปีนี้
เหลืองอ๋อย , ไฮไลต์สีม่วงสุดยอด , ตี๋ซ่าส์สามย่าน , เจ๊ตาว , ป้าต้อง , หลีดกองทัพ* , พลุกลางวัน , ฯลฯ
รู้หรือไม่ว่า - เมื่อก่อนนี้ สีแสดใช้ตึก 50 ทำเชียร์ และตึก 8 ทำพาเหรด มาตลอดและเพิ่งเปลี่ยนให้สลับกันเมื่อปี 49 เป็นต้นมา
ปี 47
ปี 47 เป็นปีแรกที่เปลี่ยนมาเป็นโชว์เชียร์อย่างแท้จริง แม้ว่า สี ม.6 จะไม่ค่อยถนัดก็เถอะ ยังคงรูปแบบการทำไฮไลต์อยู่ และ "โชว์เชียร์" ที่จริงแล้วนั้น จะไม่มีสิ่งที่ผู้เขียนขอเรียกว่า "ตัวประกอบ" อยู่ในสนามเลย เพราะมันคือการเชียร์ ไม่ใช่การทำไฮไลต์ ที่ต้องมีอุปกรณ์เยอะแยะมากมาย แค่แสตนด์กับลีดก็กินขาดแล้ว ขอบอก!
ปีนี้สีที่ทำไฮไลต์คือ สีแดง สีเหลือง และสีฟ้า (ขอแบ่งจากการเปิดเพลงนะครับ) ซึ่งครองตำแหน่ง 3 อันดับสุดท้ายไปอย่างไม่ต้องสงสัย เนื่องจากใช้เวลาโชว์เชียร์นานถึง 14-17 นาที ประมาณนี้ มีการเปิดเพลงประกอบ และจินตลีลามากมาย สิ่งที่ให้คนจำได้ก็คือ เพลง กรุงเทพมหานคร อมรรัตนโกสินทร์ของสีแดง , เพลง โลกคือละครทุกตอนต้องแสดงทุกคนทนไป ของสีเหลือง แล้วก็ Toxic จากบรรดาแอร์โฮสเตทสีฟ้า
สีเขียว ปีนี้ทำคอนเซ็ปต์ Retro ซึ่งอาจเรียนได้ว่าเป็น 1 ในโชว์เชียร์ที่ถือว่าเป็นโชว์เชียร์ในตำนาน คัตเอาท์เป็นรูปคนดีดกีตาร์หัวฟูแอฟโฟร่ ลีดเดินลงจากสแตนด์ที่มีม่านแดงปิดไว้ บลาๆ ฯลฯ ไปหามาดูซะ !!
สีม่วง ก็เช่นเดียวกัน เดี๋ยวจะหาว่าไม่ลงเครดิตได้ไง เพราะว่า ปีนี้เป็นไม่กี่ปีที่มี ที่ 1 ถึง 2 คณะสี (คือไอ้สองสีนี้นั่นแหล่ะ) เน้นกลองและพร้อมเพรียงไว้ก่อน กับการที่ลงทุนต่อนั่งร้าน 3 ชั้น เอากลองไปตั้งอยู่บนชั้น 3 ข้างล่างเป็นราวไม้ไผ่ 2 ราว คนตีรวมประมาณ 10 คนได้ ไปหามาดูซะ !!
สี่งที่พูดขึ้นมาแล้วทำให้นึกถึงกีฬาสีปีนี้
- พี่เดฟหลีดโอลิมปิค , อายูเรดิ๊ อายูเรดิ๊ (เยสเซ่อ!!) , สีแดงมีหลีด 2 ชุด, รุก อ้าว รุก สีม่วงเรารุก สีม่วงเรารุกๆ ไปข้างหน้า , หมั่วโถวเป็นเกย์ครับ , กระดิ่ง , แอฟโฟร่สีชมพู , เสียงอะไรเสียงเชียร์ , หลีดเดินลงจากสแตนด์, กระป๋องแฟนต้าที่อยู่บนสแตนด์สีแสด , อาร์มี่ตึก 55 , ต่าย AIC , ปอ สีบานเย็น , ชู้ต ศิลป์ฝรั่งเศส , พี่เยน ศิลป์ ยี่, ประธานเชียร์สีเหลืองน่ารัก กิ๊ดดด, ซิมซี่สุดเซ็กซี่สตอเบอรี่เกิร์ล, ฯลฯ
รู้หรือไม่ว่า - เนื่องด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย และประหยัดงบประมาณ สิ่งที่ทำให้การทำ "คัตเอาท์" ต้อง ลดความเป็นมิติ/ลูกเล่นต่างๆ น้อยลงมาก คือ โครงเหล็กที่อยู่บนหัวของเด็กๆ น้องสแตนด์ ... พูดง่ายๆ คือ ลดมาตรฐานของกีฬาสีเตรียมอุดมไป 30% (เพิ่งมามีตอนปี 49 นะจ๊ะ)
วันเสาร์ที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เวลา 01:17:51