Skip Navigation LinksDekTriam.net > กระทู้ 44978 - ดอกไม้แห่งความรัก      Sign in   


Topic 44978


คนผ่านทาง
ดอกไม้แห่งความรัก

 

สมัยที่โลกเริ่มก่อกำเนิดพรรณไม้
ดอกไม้มากมายหลายชนิดได้ถูกสร้างขึ้นภายใต้การดูแลของราชินีดอกไม้และเหล่าเทพธิดา บางดอกสร้างจากแสงตะวันยามเช้า บ้างก็เกิดจากละอองดวงดาว บ้างก็เกิดจากรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะของเด็กๆ

แม้ว่าจะมีดอกไม้ชนิดใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมาย แต่ยังไม่เคยมีดอกไม้ดอกใดถูกสร้างขึ้นมาจากความรัก

เทพธิดาที่สร้างดอกไม้เก่งที่สุดองค์หนึ่งจึงได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่นี้ "ความรักคืออะไร ฉันจะสร้างดอกไม้แห่งความรักได้อย่างไร ถ้าไม่รู้ถึงความหมายของสิ่งนี้" เทพธิดาน้อยๆ บ่น

ทันใดนั้น เทพแห่งความรักก็ปรากฏตัวขึ้น "เธอคงต้องการผู้ช่วย ฉันจะพาเธอไปทุกแห่งที่เธอควรจะไปทุกแห่งที่เธอควรจะไป ทุกที่ซึ่งมีความรัก และอาจทำให้เธอได้รู้จักความรักบ้างก็เป็นได้"

ดังนั้นเทพธิดาดอกไม้จึงออกเดินทางไปกับเทพแห่งความรัก วันแรกทั้งสองเข้าไปในหมู่บ้านเล็กๆ วันต่อมาไปร่วมงานเลี้ยงหลังเก็บเกี่ยวของชาวไร่ วันที่สามเข้าไปในป่าละเมาะ และวันที่สี่อยู่ริมลำธาร

"ฉันคิดว่าตัวเองมีข้อมูลเกี่ยวกับความรักมากพอสมควรแล้ว" เทพธิดาเปิดสมุดบันทึกกลีบดอกไม้ ที่มีข้อความมากมายบันทึกอยู่ออกดู พลางกล่าวอย่างจริงจัง "ความรักเป็นสิ่งมหัศจรรย์มาก มีทั้งความอ่อนหวาน ความลึกลับซับซ้อน อ่อนโยน และแข็งแกร่ง เบิกบานและหมองเศร้า พรุ่งนี้เราควรไปที่ภูเขา ความรักของผู้คนที่นั่นอาจมีรายละเอียดแปลกออกไป อีกสองสามวันฉันคงมีเรื่องราวความรักมากพอที่จะสร้างดอกไม้ได้แล้ว"

"เธอคิดว่าจะสร้างดอกไม้แห่งความรักจากสิ่งที่บันทึกไว้ในสมุดอย่างนั้นหรือ" เทพแห่งความรักกล่าวเศร้าๆ "เธออาจเป็นผู้สร้างดอกไม้ที่เก่งที่สุดแต่เธอคงไม่สามารถสร้างดอกไม้แห่งความรักได้เป็นแน่"

"ความรัก คือสิ่งงดงามที่เกิดจากหัวใจ น่าเสียดายที่เธอจดเรื่องราวมากมายลงในกลีบดอกไม้ แต่สิ่งที่ควรค่าแก่การบันทึกไว้ในหัวใจกลับไม่เคยรับรู้" เทพแห่งความรักกล่าว "ลาก่อน เทพธิดาน้อยๆ ที่งดงาม สดใส แต่ทว่าไม่มีหัวใจและไร้รัก"

เทพแห่งความรักจากไป ทิ้งเทพธิดาดอกไม้ให้อยู่เพียงลำพัง

"นี่ฉันทำอะไรผิด ฉันไม่รับรู้อะไร... ไม่เข้าใจเลยจริงๆ" เทพธิดาน้อยตัดสินใจบินย้อนกลับไปตามที่ต่างๆ ซึ่งเทพแห่งความรักเคยพาเธอไปเพื่อค้นหาคำตอบ

ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่เงียบสงบ เทพธิดานั่งอยู่ลำพังข้างบ่อน้ำ นึกถึงสิ่งที่เทพแห่งความรักกล่าว "ในเวลากลางวันผู้คนมาตักน้ำจากบ่อน้ำนี้ หากในเวลากลางคืน บ่อน้ำจะเป็นที่ขอพรจากดวงดาว หญิงสาวจะชวนกันมาอธิษฐานให้ความรักของเธอสมหวัง"

"แล้วเขาก็พูดถึงดวงดาวสี่ดวง บอกว่าถ้าฉันเห็นดวงดาวสี่ดวงในบ่อแล้วละก็จะได้พบคนรักที่แท้จริง" เทพธิดาดอกไม้นึกทบทวนและก้มลงมองหา ทว่าเธอเห็นดวงดาวเพียงสองดวงเท่านั้น "แล้วดาวอีกสองดวงนั่นหายไปไหนกันนะ" เทพธิดารำพึง

ต่อมา เธอบินไปยังลานกว้างซึ่งเคยเป็นที่จัดงานเลี้ยงของชาวไร่ เทพธิดามองไปรอบๆ พลางคิดถึง เสียงหัวเราะ การเต้นรำ ชายหนุ่ม หญิงสาว และเสียงดนตรี... ทันใดนั้นเธอก้มลงเก็บ บางสิ่งบางอย่างขึ้นจากพื้นดิน "มงกุฎดอกไม้เล็กๆ...แบบเดียวกับที่พวกผู้หญิงสวมเวลาเต้นรำ มงกุฎที่เทพแห่งความรักทำให้ฉันใส่เล่นนั่นเอง"

จากนั้นเทพธิดาเข้าไปในป่าละเมาะ เธอนั่งลงบนชิงช้าเล็กๆ ที่เคยนั่งเล่นเมื่อสองวันก่อน ชิงช้าซึ่งทำจากเถาไม้เลื้อยที่มีดอกสีขาวเล็กๆ หอมสดชื่นทำให้เธอนึกถึงคำพูดของเทพแห่งความรัก "เธออาจจะเคยสร้างดอกไม้มากมายแต่คงไม่เคยนั่งชิงช้าดอกไม้มาก่อนเป็นแน่"

และเทพธิดาน้อยๆ ก็นึกไปถึงดอกไม้มากมายที่เธอและเทพแห่งความรักช่วยกันโปรยลงไปในลำธาร

"หนุ่มสาวบางคู่ชอบมาเก็บดอกไม้ที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน โปรยลงไปในลำธาร ด้วยความเชื่อว่า สายน้ำที่พาเอาดอกไม้ล่องลอยไป จะทำให้หนทางความรักสดใส ไร้อุปสรรค" เทพแห่งความรักบอกอย่างนั้น

"ดวงดาว มงกุฎดอกไม้ ชิงช้า และลำธาร" เทพธิดานึกทบทวนถึงสิ่งที่ผ่านมา "ที่ซึ่งมีความรัก... บางทีอาจไม่ใช่เรื่องราวของใครอื่น หากแต่เป็นความรักของฉัน... เป็นความรักที่ใครคนหนึ่งมีให้ฉันนั่นเอง"

"ในที่สุด ฉันก็ได้รู้จักความรัก... ถึงแม้ว่ามันจะสายเกินจนสูญเสียมันไป แต่ดอกไม้แห่งความรักของฉันจะคงอยู่ตลอดไป จวบนิรันดร์" เทพธิดาดอกไม้รำพึงอย่างแสนเศร้า

ด้วยหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความรัก เทพธิดาสร้างดอกไม้ที่งดงาม กลีบดอกอ่อนนุ่ม เรียงกันเหลื่อมลับซับซ้อนแทนความรักที่อ่อนโยน ทว่าบางครั้งก็ยากแก่การเข้าใจ มีหลายหลากสีสัน แทนความผูกพันหลายรูปแบบ มีกลิ่นหอมหวานลึกซึ้งเฉกเช่นความรัก และที่ก้านดอก เทพธิดาเติม หนามเล็กๆ แหลมคม ให้สมกับที่เป็นความรัก...

ถ้าหากไม่ระมัดระวัง หรือไม่ใส่ใจให้ดี หนามแห่งความรักนี้ก็อาจทำให้เจ็บปวดรวดร้าวได้

ในกาลต่อมาผู้คนเรียกดอกไม้นี้ว่า ดอกกุหลาบ และถือเป็นดอกไม้แห่งความรักนับแต่นั้น

เรื่องราวความเป็นมาของดอกไม้แห่งความรักน่าจะจบลงตรงนี้ แต่คงจะเป็นการดี ถ้าจะเล่าถึงเทพธิดาผู้สร้างดอกไม้ต่ออีกสักหน่อย...(เพื่อช่วยให้เรื่องราวของเธอจบลงอย่างมีความสุข)

ราชินีแห่งดอกไม้พอใจในผลงานของเทพธิดามาก โปรดให้ส่งดอกไม้นี้ไปให้เทพแห่งความรัก พร้อมกับเชิญมาร่วมงานเลี้ยงฉลอง เพื่อเล่าถึงเรื่องราวความเป็นมาของดอกไม้นี้ให้รับรู้โดยทั่วกัน

แต่เทพธิดาน้อยเศร้าใจเกินกว่าที่จะอยู่ร่วมงานเลี้ยง เธอแอบหลบไปที่ชิงช้าดอกไม้ และร้องไห้อยู่เพียงลำพัง

ทันใดนั้นชิงช้าที่เทพธิดานั่งอยู่ก็ถูกแกว่งอย่างช้าๆ เมื่อเทพธิดาเงยหน้าขึ้น

เธอยิ้มทั้งน้ำตาให้กับเทพแห่งความรักผู้มองตอบเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรัก เช่นกัน

--------------------------------------------------------------------------------
คัดลอกรักษิตา มติชนรายวัน 11 มิ.ย. 2543





วันศุกร์ที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 เวลา 17:45:00